Σκολίωση

Σκολίωση είναι η τρισδιάστατη παραμόρφωση της σπονδυλικής στήλης (ΣΣ) στο χώρο. Σε ποσοστό άνω του 80% είναι αγνώστου αιτιολογίας. Το υπόλοιπο 20% μπορεί να οφείλεται σε συγγενείς αιτίες (συγγενής σκολίωση), βλάβες του νευρομυϊκού συστήματος (νευρομυϊκή σκολίωση) καθώς και σε τραυματισμούς, όγκους, λοιμώξεις ρευματικά και μεταβολικά νοσήματα της ΣΣ. Υφίσταται, βέβαια, και το φαινόμενο της ψευδούς σκολίωσης λόγω της ανισοσκελίας, των παθήσεων του ισχίου και της οσφυοϊσχιαλγίας.

Ανάλογα με την ηλικία εμφάνισης, η ιδιοπαθής σκολίωση ταξινομείται σε:
● Βρεφική (Ηλικία: 0-3 ετών)
● Παιδική (Ηλικία: 4-10 ετών)
● Εφηβική (Ηλικία 11-18 ετών)
● Ενηλίκων (Ηλικία: άνω των 18 ετών)

Σκολίωση Παίδων

Σε παιδιά κάτω των 18 ετών ο πιο συχνός τύπος είναι η εφηβική σκολίωση. Συναντάται κυρίως στα κορίτσια σε αναλογία 8:1. Η εκτίμηση και η αντιμετώπιση της κατάστασης γίνεται από κατάλληλα εκπαιδευμένο κι εξειδικευμένο ορθοπαιδικό ιατρό. Στοιχεία, όπως η ασυμμετρία ώμων και μέσης, η κλίση του κορμού και κάποιες φορές του κεφαλιού προς τη μία πλευρά, η στροφική παραμόρφωση των πλευρών και η προβολή της ωμοπλάτης, συνηγορούν υπέρ της σκολίωσης. Αντίθετα, ο πόνος στην πλάτη δεν συνιστά ένδειξη σκολίωσης εκτός ελάχιστων εξαιρέσεων. Η διάγνωση γίνεται με την φυσική εξέταση και τη χρήση κατάλληλων απεικονιστικών μεθόδων. Βασικό ρόλο στη διαχείριση παίζουν ο βαθμός σκελετικής ωρίμανσης και παραμόρφωσης της ΣΣ και η ηλικία. Σε ήπιες καταστάσεις συνίσταται παρακολούθηση με ακτινογραφικό έλεγχο σε τακτά χρονικά διαστήματα, ασκήσεις ενδυνάμωσης και παρακολούθηση ειδικών προγραμμάτων φυσιοθεραπείας. Σε μέτριου βαθμού παραμορφώσεις είναι αναγκαία η χρήση κηδεμόνα. Σε προχωρημένες καταστάσεις κρίνεται απαραίτητη η διενέργεια οπίσθιας σπονδυλοδεσίας.

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΙΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ